Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Gatczyna. Pokaż wszystkie posty
Pokazywanie postów oznaczonych etykietą Gatczyna. Pokaż wszystkie posty

poniedziałek, 6 marca 2017

Pasja fotografowania

Jedną z wielkich pasji Michaiła Aleksandrowicza była fotografia. Fotografował od dzieciństwa. Pełnił
również funkcję przewodniczącego Petersburskiego Towarzystwa Fotograficznego. Z aparatem nie rozstawał się nawet na froncie; biorąc ze swą Dziką Dywizją udział w walkach w Karpatach, robił liczne fotografie podczas pochodów i bitew.

wtorek, 10 stycznia 2017

Tragiczne losy rodziny kirasjera



mały Wowa Trubecki w stroju na bal przebierańców, rok 1900

Władymir Siergiejewicz Trubecki przyszedł na świat w 1892 roku w wielkim rosyjskim arystokratycznym

piątek, 23 grudnia 2016

Zimowe zabawy




"W parku gatczyńskiego pałacu" 1894. Julij Klever (Regionalne Muzeum Sztuki w Stawropolu)

W życiu carskich dzieci zima była czasem szczególnym. Dzieci Aleksandra III, wychowywane w dość

poniedziałek, 28 listopada 2016

środa, 16 listopada 2016

Pierwsze 'polowanie'

Ze wspomnień Wielkiej Księżnej Olgi Aleksandrowny:


"Kiedy Misza miał dziesięć lat, dostał strzelbę, by ćwiczyć w ogrodzie strzelanie do wron. 

poniedziałek, 10 października 2016

wtorek, 27 grudnia 2011

List Nikiego

List młodego carewicza Mikołaja Aleksandrowicza do ojca, cara Aleksandra III, pisany z Gatczyny w październiku 1887 roku:

Kochany, drogi Papo,
gdybyś tylko wiedział jak tu u nas smutno bez was i z jaką niecierpliwością wyczekujemy waszego

sobota, 17 grudnia 2011

Synek tatusia



Aleksander III z dwojgiem najmłodszych (i swych ukochanych) dzieci: Olgą i Miszą


Dorośli siedzą na tarasie, przy którym, poniżej, w piasku kopie Misza. Będąc w dobrym nastroju,

środa, 19 stycznia 2011

Wiersz Gieorgija Iwanowa

...poświęcony Wielkiemu Księciu Michaiłowi Aleksandrowiczowi.

~~*~~
Закат золотой. Снега
Залил янтарь.
Мне Гатчина дорога,
Совсем как встарь.

Томительнее тоски
И слаще – нет.
С вокзала слышны свистки,
В окошке – свет.

Обманчивый свет зари
В окне твоем,
Калитку лишь отвори,
И мы – вдвоем.

Все прежнее: парк, вокзал…
А ты – на войне,
Ты только прости сказал,
Улыбнулся мне;

Улыбнулся в последний раз
Под стук колес,
И не было даже слез
У веселых глаз.
~~*~~